خورشید سوزان
تو را میخواهم و دانم که هرگزبه کام دل در آغوشت نگیرمتویی آن آسمان صاف و روشنمن این کنج قفس مرغ اسیرمزپشت میله های سرد و تیرهنگاه حسرتم حیران به رویتدر این فکرم که دستی پیش آیدومن نا گه گشایم پر به سویتدر این فکرم که در یک لحظه غفلتاز این ز ندان خامش پر بگیرمبه چشم مرد زندانبان بخندمکنارت زندگی از سر بگیرمدر این فکرم من و دانم که هرگزمرا یارای رفتن زین قفس نیستاگر هم مرد زندانبان بخواهددگر از بهر پروازم نفس نیستزپشت میله ها هر صبح روشننگاه کودکی خندد به رویم چو من سر میکنم آواز شادیلبش با بوسه می آید به سویماگر ای آسمان خواهم که یک روزاز این زندام خامش پر بگیرمبه چشم کودکی گریان چه گویمزمن بگذر که من مرغی اسیرممن آن شمعم که با سوز دل خویشفروزان میکنم ویرانه ای رااگر خواهم که خاموشی گزینم پریشان میکنم کاشانه ای را
| Design By : Night Skin |
کاش
کاش
کاش
سلام من رهگذر تنها هستم
رهگذری که یه روزی از این
دهکده غم نشینان به یه
سرزمینی که آرامش کافی
رو بهش میده کوچ میکنه
از من همینارو بدونین واستون
کافیه فکر کنم
