تبليغاتX
خورشید سوزان


خورشید سوزان

زني مي رفت ، مردي او را ديد و دنبال او روان شد . زن پرسيد که چرا پس من مي آيي ؟
مرد گفت : برتو عاشق شده ام . زن گفت : برمن چه عاشق شده اي ، خواهر من از من خوبتر است و از پس من مي آيد ، برو و بر او عاشق شو
. مرد از آنجا برگشت و زني بدصورت ديد ، بسيار ناخوش گرديد و باز نزد زن رفت و گفت : چرا دروغ گفتي ؟
 زن گفت : تو راست نگفتي . اگر عاشق من بودي ، پيش ديگري چرا مي رفتي ؟
 مرد شرمنده شد و رفت..

  

نوشته شده در 87/06/07ساعت 18 توسط خورشید تابناک| |

من فکر می‌کنم.. به‌پایان راه. به امروز. به‌فردا. که فردا سرانجام خواهد‌رسید. مثل مرگ که از آن گریزی نیست. به‌همه می‌گویم مرگ فناشدن نیست.. که خودزندگی‌ست.. که اگر قرار بود پایان باشد، هیچ بهار دومی را در زندگی نمی‌دیدیم..
خودم.. اما.. این قصه‌ها را باور ندارم.
پایان یک معنا دارد.
نقطه سرخط.
شاید هم.. نقطه آخر خط.
من می‌دانم که مرگ یک کاما نیست.
که بخواهم در انتظار ادامه چیزی، حرفی بمانم.
برای من مثل همه آدم‌ها، چه خوب، چه بد، چه عاقل، چه عاشق، چه خانم، چه سلیطه، رفتن و پایان و زمستان و مرگ همگی در قامت یک نقطه ظاهر می‌شوند.
نقطه سرخط؟
نقطه آخر خط؟
نوشته شده در 87/06/04ساعت 9 توسط خورشید تابناک| |

یک درختِ پیرم و سهم تبرها میشوم

                        مرده ام، دارم خوراکِ جانورها میشوم

                                                    بیخیال از رنجِ فریادم تردّد میکنند

                                                                               باعث لبخندِ تلخِ رهگذرها میشوم

با زبان لالِ خود حس میکنم این روزها

                      همنشین و هم کلامِ کور و کرها میشوم

                                        هیچکس دیگر کنارم نیست، میترسم از این

                                                                             اینکه دارم مثل مفقودالاثرها میشوم

عاقبت یک روز با طرزِ عجیب و تازه ای

                       میکُشم خود را و سرفصلِ خبرها میشوم ...!

نوشته شده در 87/06/01ساعت 19 توسط خورشید تابناک| |


Design By : Night Skin