پروردگارم ... با تو تورا شناختم و تو بودی که به سوی خود راهنماییم کردی به سوی خود ت خواندی. اگر تو در کار نبودی من تو را نمی شناختم .

سپاس ان خداوندی را  که می خوانمش مرا می پذیرد و حال انکه نوعا در هنگام دعوت کوتاهی می کردم سپاس ان خداوندی را که از او می طلبم و حاجتم بر می اورد با انکه کمتر به در خانه اش می روم .

سپاس ان خدا را که اجازه فرمود تا هر انگاه که مایل بودم با او خلوت کنم و حاجات خویش عرضه دارم. بدون هیچ میانجی و واسطه ای با او راز گویم .

 سپاس انرا که منحصرا حاجاتم را با او در میان می گذارم و اگر جای دیگرم حواله می داد خوارم می کردند و حاجتم بر نمی اوردند . امید گاهم اوست و اگر امید به دیگران می بستم ناامیدم می کردند.

 سپاس ان خداوندی را که سروکارم با خود وا گذاشت به دست دیگرانم رها ننمود تا زبون و پستم دارند . سپاس ان خداوندی را که دم از دوستی با من زند و حال انکه نیازی به من ندارد . ان گونه ام بردباری می فرماید که گویی اصلا در پیشگاه با عظمتش گناهی نکرده ام . پس چنین خدایی بهترین کس در نزد من است .

نوشته شده در 88/02/11ساعت 15 توسط خورشید تابناک| |