خورشید سوزان
سلام بر خدای عزیزم... باز دوباره شب شد ؛ لحظات زیبای مرموز هستی فرا رسید... شب شد و بی قراری انسانِ تنها... شب شد و زمان نجوای شبانه... ای تدبیر کننده ی هستی! ای که آفریدی جهان را و آن را به اراده ی خود نگه می داری... لحظات زیبای با تو بودن را از انسان های خاکی مگیر ؛ چرا که انسان جدا مانده از تو ، تنها با بودن ِ با تو آرام می گیرد... ای زیبای هستی! ای که بوی تو سراسر عالم وجود را گرفته و تنها کمی احساس و شعور می خواهد تا ترا احساس کند... آن لحظه ایی که بوی تو به مشام ما می رسد، به آن می ماند که انسان گمگشته ی خود را یافته است؛ مست و بیخود شده به این سو و آن سو می رود...گویی در حریم ِ حرم ِ یار سکنی گرفته...همچو کودکی معصوم که وارد مکان مقدسی شده... بی دغدغه و خیال و بدون هیچ ناامنی، فقط و فقط ترا احساس می کند و می خواهد پرواز کند، می خواهد اوج گیرد ودر همان دم جان از بدنش خارج شود و به تو ملحق گردد... ای مهربانترین! ای صبورترین!... بر بندگان گنهکارت ببخش و آنها را هدایتی عطا کن که در پناه تو راه را گم نکنند...و این بنده ی ضعیف را عاقبت به خیر نما و به گونه ایی نشود که در آخرِ کار با باری از گناه به سویت آید... برای این بنده ی گناهکارت چیزی دردآورتر از جدایی تو نیست...
| Design By : Night Skin |
کاش
کاش
کاش
سلام من رهگذر تنها هستم
رهگذری که یه روزی از این
دهکده غم نشینان به یه
سرزمینی که آرامش کافی
رو بهش میده کوچ میکنه
از من همینارو بدونین واستون
کافیه فکر کنم
